بهشهر یا همان اشرف البلاد آثار تاریخی بسیاری از دوران صفویه به یادگار دارد. در دوران قدرت خاندان صفوی مخصوصاً در دوران حکومت شاه عباس، به دلیل ارادتش به مادرش، اماکنی برای تفریح و استراحت را در اینجا احداث کرد که متاسفانه با گذشت سال‌ها، بسیاری از بناها به کلی از میان رفت و از تعدادی دیگر تنها خرابه‌ای بر جا ماند. اما با احیای مجدد این مکان‌ها و فراهم آوردن امکاناتی برای جذب توریست و گردشگر می‌توان شاهد شکوفایی مجدد این منطقه تاریخی بود.

از جمله آثار به جا مانده از دور‌ه‌ی صفوی در بهشهر:

مجموعه باغ شاه و عمارت چهلستون است. بر اساس آنچه که جهانگردان و سیاحان در وصف این بنای تاریخی بیان کرده‌اند، تغییرات بسیاری کرده است و بر اثر گذشت زمان استخر بزرگ مقابل عمارت به فضای سبز تبدیل شده است.در اثر بی‌توجهی در طول زمان، دستخوش تخریب واقع گشته و مورد بازسازی واقع شد که اکنون، به دیوانخانه معروف شد. این عمارت میان باغ قرار دارد. 

باغشاه در فهرست آثار ملی با شماره ۱۵۳۷ ثبت گردیده است.

تاریخچه باغشاه بهشهر

باغ و عمارت بهشهر که اکنون به آن پارک ملت نیز گفته می‌شود، در سال ۱۰۲۱ و در دوره شاه عباس اول صفوی ساخته شده بود و کاخ تابستانی و محلی برای پذیرایی از مهمانان خانواده سلطنتی و تشریفات بوده است. این بنا در سال ۱۳۵۶ جزو آثار ملی کشور به ثبت رسید.

درختان کهن و جوی‌های سنگی که با شیب طبیعی منطقه توسط مهندسین دوره صفوی ساخته شده هنوز در این باغ خودنمایی می‌کند. این منطقه به نام اشرف خوانده می‌شد. عمارت دیوانخانه در دوره افشاریه تخریب و به دستور نادرشاه عمارتی با شانزده ستون ساخته شد که در برابرش حوضی با آب روان قرار داشت و به کاخ چهلستون معروف شد.
علاوه بر ساختمان چهل ستون ، چند عمارت و باغ دیگر از جمله : باغ تپه ، باغ چشمه ، باغ شمال ، باغ صاحب الزمان ، باغ حرمسرا ،‌باغ خلوت در حاشیه بنای باغ شاه بهشهر در دوران صفویه ساخته شده بود که فقط باغ چشمه و بخشهایی از باغ تپه باقی مانده و از دیگر باغ‌ها اثری به جای نمانده است.
باغشاه در فهرست آثار ملی با شماره ۱۵۳۷ ثبت گردیده است.

معماری باغشاه بهشهر

این باغ از درختان کهنسال و سربه‌فلک‌کشیده‌ و دیوارهای بلند سنگی ساخته شده است که در نگاه اول هر بیننده‌ای را جذب خود می‌کند. کوهی سبز و زیبا نیز در قسمت جنوبی باغ وجود دارد که بسیار خیره‌کننده است.این باغ در زمینی شیب‌دار در دامنه شمالی کوه برزو از شمال به جنوب بنا نهاده شده. در فضای باغ صندلی‌هایی برای نشستن و استراحت بازدیدکنندگان وجود دارد.

وسط باغ عمارتی تاریخی وجود دارد که در حال حاضر شهرداری بهشهر است. این ساختمان تاریخی در زمان سلسله افشار دچار سانحه آتش‌سوزی شد و بخش‌هایی از آن از بین رفت، در زمان پهلوی اول، ساختمان دیگری بنا شد که ۱۶ ستون یا به تعبیر دیگر ۱۲ ستون داشته است اما چون در تعبیر عامیانه عدد ۴۰ نشانگر تعداد زیاد است، عمارت چهل ستون یا عمارت دیوانخانه نیز نامیده شده است. طول این بنای مستطیل‌شکل سفیدرنگ، سه برابر عرضش است و تعداد زیادی پنجره‌ دارد. این بنا از داخل هم به دو طبقه تبدیل شده است. اگرچه نمای خارجی آن در یک طبقه با طاق‌های قوسی شکل و پلکانی دو طبقه با کمی تغییر به همان گونه باقی مانده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *